Już w starożytności Galen mocno eksponował, że „zajęcie jest najlepszym naturalnym lekarzem i podstawą szczęścia człowieka”. To wskazanie od wieków nie traci na aktualności. Stosowane formy terapii zajęciowej wspomagają powrót i funkcjonowanie jednostek z niepełnosprawnościami w otoczeniu, poprzez ich usprawnianie w płaszczyznach: somatyczno-fizjologicznej, psychiczno-intelektualnej, duchowej i społecznej.

[FOTORELACJA]3074[/FOTORELACJA]

Pani dyrektor Ilona Dybicz wygłosiła odczyt „Hortiterapia, mój ogród, moje bezpieczeństwo i przyjazna przestrzeń” , jako jednej z wielu form wsparcia, stosowanej w kierowanej przez nią placówce. Hortiterapia to terapia ogrodem. To nie tylko terapia zielenią i bogactwem świata roślin, ale też kontakt z czterema żywiołami tj. z ziemią, powietrzem, wodą i ogniem w tym z życiodajną siłą energii słonecznej. Wykorzystująca zmysły wzroku, smaku, słuchu i dotyku, to także sadzenie, pielęgnacja, podlewanie, zbieranie i rozmnażanie roślin oraz pomoc w wykonywaniu innych czynności w ogrodzie.

Hortiterapia może ukoić nasze nerwy i pomóc chorym. Rozwija intelekt, modyfikuje samopoczucie oraz zwiększa sprawność motoryczną u osób z zaburzeniami ruchowymi i psychicznymi. Przywraca poczucie wewnętrznego ładu i bezpieczeństwa, zwalcza chaos i niepokój. Rośliny potrafią poprawić codziennie samopoczucie - a to ważny krok na drodze do zdrowia psychicznego.

Poprawę funkcjonowania emocjonalnego, poznawczego i społecznego, a także usprawnienie narządów ruchu. U młodzieży kontakt z ogrodem zwiększa samodyscyplinę, odpowiedzialność i kształtuje zachowania opiekuńcze, co wiąże się z poprawą koncentracji, cierpliwość, zwiększeniem chęci pokonywania trudności w szkole i bardziej rozważnym zachowaniem. Ogród kojarzy się pozytywnie z bezpieczną i przyjazną przestrzenią, która jest wolna od czynników stresogennych.

[ZT]24456[/ZT]

[ZT]24452[/ZT]

[ZT]24444[/ZT]